منحنی قامتم، قامت ابروی توست             خط مجانب بر آن، سلسله گیسوی اوست
حد رسیدن به او، مبهم و بی انتهاست        بازه تعری�? دل، در حرم کوی دوست
چون به عدد یک تویی من همه ص�?رها       آن چه که معنی دهد قامت دلجوی توست
پرتوی خورشید شد مشتق از آن روی تو     گرمی جان بخش او جزئی از آن خوی توست
بی تو وجودم بود یک سری واگرا              ناحیه همگراش دایره روی توست